Vissen vangen.

Je ziet ze regelmatig, de heren en dames die, ergens aan een grote visvijver, rustig hun vislijntje uitwerpen. Aan de haak hangt een mooie, dikke, vettige worm die ze uit een goede mesthoop hebben opgegraven of soms ook wel een soort meelbal die zelf hebben samengesteld. Geen enkele visser geeft zijn geheim van de samenstelling graag bloot. Hier zie je mij even glimlachen. Het is wel reeds een kleine vijfentwintig jaar geleden waar ik het nu even over heb. Wij waren op vakantie in Vianden (G-H Luxemburg). Onze camping was gelegen aan de Our. Deze rivier kronkelde door het dorpje om langs de camping te lopen en verder de grens met Duitsland te vormen. We waren bevriend met een ander koppel dat drie kinderen had waarvan één zoon die twee jaar ouder was dan onze dochter. Op een goede avond had mijn man nog zin in een lekkere boterham met kaas. Hij ging naar de koelkast om de kaas te nemen en tot zijn grote verbazing was de halve kilo kaas, die we diezelfde ochtend hadden gekocht, spoorloos. Nergens kaas te bespeuren en dan maar wat anders gegeten. Toen onze dochter, toen een jaar of tien, even later terugkwam van spelen met een paar vriendinnen vroegen we haar of zij misschien wist waar de kaas lag. Misschien had ik hem verkeerd weggelegd maar ik was qwasie zeker dat ik hem in de koelkast had gelegd. Ze kreeg me daar een kleur zo rood als een biet en vertelde toen dat zij de kaas had opgebruikt. De jongen van de buren had voorgesteld om haar te leren vissen. Een tweede vislijn was geen probleem. Hij leende die van zijn vader wel even maar  visvoer was wel niet aanwezig. Hebben jullie misschien een sneetje kaas had hij gevraagd. Zij was in de koelkast komen kijken en zonder meer had zij het hele pakje meegenomen. Met een oud aardappelmesje hadden ze de kaas netjes in blokjes gesneden en zo aan de haak gehangen om te kunnen vissen. Zonder aas immers geen vis. Het was ongelooflijk maar ze hadden wel vier vlagzalmen en een paling gevangen. De vis hadden ze in een emmer van de buren gestopt en er goed wat rivierwater bij gegoten. We waren voor twee weken op camping en ik heb nog kaas gekocht maar wel op een veilige plaats geborgen zodat hij veilig was voor de twee vissers. Dit verhaal heeft nog heel vaak verrassende opmerkingen gebracht maar met kaas vissen was er niet meer bij.

Groeten van de bomma.

Over Bomma

Ik ben een goedlachse bomma, gelukkig gehuwd met Rene en heb twee schatten van kleinkinderen waarvan de oudste, na de scheiding van zijn ouders, permanent bij ons woont. Ben invalide maar mijn motto is en blijft optimist tot in de kist.
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

4 reacties op Vissen vangen.

  1. gewoonhiltje zegt:

    Wat een leuk en grappig verhaal. Met kaas als aas, garantie voor vis. Mooie herinnering 🙂

    Like

  2. Nicole zegt:

    Toch goed gevonden van de kinderen, zonder aas inderdaad geen vis, en de vangst was toch goed geweest.
    Mooi om te lezen Nelly en zo zal jij nog wel veel herinneringen hebben.
    Ik ben al benieuw naar je volgende verhaal.
    Groeten van Nicole

    Like

  3. Bomma zegt:

    Jaja Nicole, heb al het een en ander achter de kiezen gekregen en jullie zullen hier nog heel wat verhalen kunnen lezen als de gezondheid het mij toelaat. En kaas heb ik nu altijd voldoende in voorraad, zeker weten hoor.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s