John Massis.

Ik denk niet dat ik deze man nog aan velen onder jullie moet voorstellen. Het is een naam die klinkt als een klok en heel veel mensen zeer bekend in de oren klinkt. Hij stond bekend als een hele sterke man, een ware krachtpatser. Wanneer hij optrad droeg hij steevast zijn gladiator tenue. Hiermede bedoel ik een zelfgemaakte rode of blauwe velours rok met daarboven een wit t-shirt met zijn naam erop en aan zijn voeten de gekende gladiatorensandalen met veters die kruiselings over zijn onderbeen liepen en ter hoogte van de knie geknoopt waren. Hij trok moeiteloos treinen met zijn tanden, weerhield luchtballonnen om op te stijgen. Hij plooide ijzeren staven met zijn handen net of hij vouwde een krant. Kinderen waren allemaal trots als hij ze samen, op een ijzeren plaat gezeten, liet schommelen. diezelfde kinderen keken hun ogen uit wanner hij gewichten tot 180 kg en meer met zijn tanden begon te heffen. Veel volwassenen stonden te drummen om op de eerste rij te mogen zitten zodat ze zijn stuntwerk goed zien. Regelmatig riep hij twee mensen op het podium die dan mochten proberen om een van zijn stunts uit te voeren maar er was niemand die er in slaagde. Hij kon een nieuwe warmwaterkruik die hij bij de apotheek kocht, opblazen als een ballon en dan blijven blazen tot ze stuk sprong.

Hij trad overal in de wereld op en kreeg, van de gewone werkende mens tot meerdere hoogwaardigheidsbekleders, heel wat respect voor zijn kunnen betoond. Alleen in zijn eigen thuisland, België dus, kreeg hij geen erkenning. Hij heeft gevochten voor de erkenning als artiest maar nooit gekregen.

John Massis, geboren als Wilfried Morbee was een man met een hele grote mond maar met een hart van goud. Door zijn grote kracht had hij bang in zijn omgang met vrouwen. Het was de angst dat hij hen pijn zou doen als hij ze nog maar aanraakte. Daarom is hij ook nooit gehuwd. Ik leerde hem kennen toen ik samen met mijn ouders en mijn drie jaar jongere broer aan zee op vakantie was. Mijn broer had hem in de gemeente waar wij verbleven zien optreden en kwam heel trots thuis vertellen dat hij de sterkste man ter wereld had gezien en ermee gepraat. Natuurlijk was er niemand die hem geloofde. Hij was ook altijd al een fantast om iets te komen vertellen. Morgen breng ik hem mee, dan zullen jullie me wel geloven had hij ’s avonds, voor het slapengaan, nog gezegd. De volgende dag kwam mijn broer in de namiddag aan ons vakantieverblijf toe met niemand minder dan de beroemde John Massis. Natuurlijk moesten wij hem wel geloven. Hij drinkt graag koffie, moeder, had hij toen gezegd en moeder was natuurlijk zo beleefd om eerst een pot verse koffie op te gieten zodat ze haar onvoorziene bezoeker deftig kon ontvangen. John is nog verschillende keren in ons vakantieverblijf op de koffie geweest en nadien werd hij een regelmatige bezoeker bij mijn ouders thuis. Er werden heel wat verhalen uitgewisseld en zo vernamen we dat hij een zus en een broer had. Die hadden zijn “hobby” niet zo hoog op en dat deed hem wel veel verdriet. Bij de geboorte van mijn dochter heeft hij zelfs het peterschap van onze dochter op zich genomen. Wat was hij toch een trotse peter. Het resulteerde in een hele fijne vriendschapsband. Mijn ouders hebben voor hem de “John Massis fanclub” opgericht”. Daar was hij heel trots op. Eindelijk waren er mensen die zorgden dat hij in eigen land ook erkenning kreeg. Het was ook de periode dat fanclubs voor zangers als paddenstoelen de pan uit swingden. Hij heeft mijn broer opgeleid om zijn opvolger te worden. Deze laatste kreeg de artiestennaam “Vincento Romano”. Hij staat in het Guiness Book of Records vermeld als jongste mens voor het heffen met zijn tanden. Lang heeft deze laatste niet van zijn succes genoten. Door allerlei omstandigheden heeft hij zijn carrière stopgezet.

Op zekere dag kon John Massis het niet meer  aan en hij deed wat hij altijd had gezegd. De dag dat hij, om welke reden dan ook, niet meer kon optreden, maakte hij er een eind aan. Zo geschiedde ook. Op 11 juli 1989 benam hij zich van het leven. Het was de dag waarop het feest van de Vlaamse gemeenschap werd gevierd. John Massis was een groot mens, een Belg maar hij voelde zich Vlaming en had bewust deze datum uitgekozen.

Ons land verloor 25 jaar geleden een groot man maar weinigen die hem zich nu nog zullen herinneren.

konden zien.

Er was een tijd dat hij zijn eigen, kleine, bescheiden circus had opgericht. Dit heeft niet echt veel succes gekend en was een kort leven beschoren. Hij had zelf zijn eigen singeltje, samen met Willy Sommers, opgenomen.

Over Bomma

Ik ben een goedlachse bomma, gelukkig gehuwd met Rene en heb twee schatten van kleinkinderen waarvan de oudste, na de scheiding van zijn ouders, permanent bij ons woont. Ben invalide maar mijn motto is en blijft optimist tot in de kist.
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

3 reacties op John Massis.

  1. Nicole zegt:

    Ik schrok een beetje toen ik de titel van je nieuwe verhaal zag. Nadat ik het las is mijn mening veranderd over John Massis.
    Een mens oordeelt nogal gauw ontdekte ik weer, en ik zag hem als iemand die stoer deed en een grote mond had, niet direct iemand waar ik me goed bij voel.
    Ik had geen problemen met mensen die hem geweldig vonden, en zo ken ik er toch ook heel wat . Ben blij je verhaal over hem gelezen te hebben, zo heb ik ook de zachte kant van zijn karakter leren kennen.
    Fijn voor jullie familie dat je een vriendschapsband met hem had, het zal hem ook wel deugd gedaan hebben .
    Toch jammer dat hij uit het leven stapte, maar dat was zijn beslissing.
    Groeten van Nicole

    Like

  2. Bomma zegt:

    Bedankt voor je fijne reactie Nicole. Weet je, zijn stoer doen en die grote mond opzetten was een pose om de mensen met hun neus op de feiten te drukken. Artiesten hadden hier geen statuut en werden niet erkend of gesteund. Daarvoor moesten ze naar het buitenland. Wij moeten eens wat meer chauvinisme aan de dag leggen en fier wezen dat we Belgen zijn. Men lacht hier liever mensen uit en oordeelt gemakkelijk maar veroordeelt vaak nog makkelijker. Kan nog vele verhalen over hem vertellen maar ik wil geen mensen in verlegenheid brengen. Warme knuffel.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s