Voetbal.

Ik hoor de meesten onder jullie nu al denken van waar haalt ze het nu weer uit. Toch valt er over voetbal veel meer te vertellen dan velen zouden denken. Ik steek dan ook niet onder stoelen of banken dat ik een hevige voetbalfan ben. Niet dat ik er nu zo veel van af ken hoor maar ik kan gewoon echt geboeid naar een goede match kijken. Zeker als het een match is waar onze rode duivels in meespelen. Dan kan ik er zelfs zo hoog in opgaan dat mijn schat dreigt met de televisie uit te zetten als ik nu niet ga zwijgen.

Voetbal is nu ook iets van alle tijden. Vroeger speelden jonge snaken immers voetbal met een varkensblaas. Toen was voetbal nog echt een sport om te ontspannen en niet zoals tegenwoordig, een pure centenkwestie. Wanneer je nu naar een match wil gaan kijken moet je eerst en vooral zorgen dat je niet te dicht in de buurt van de spionkop gaat zitten of staan en zeker niet in de omgeving van de supporters voor de tegenspelers. Er word al te gemakkelijk  in de aanval gegaan en hiermee bedoel ik niet op het veld maar in de tribunes.

Zelfs de scheidsrechters zijn tegenwoordig niet meer veilig. Ze moeten eerst tien keer nadenken alvorens ze beslissen om een gele of rode kaart uit hun borstzakje te halen. De betreffende speler zal zich niet inhouden om de scheids op een hele tirade aan, hier niet geschikte, woordenschat  te vergasten. Dat ze er nadien nog een schorsing voor een of meerdere speeldagen mee riskeren lijkt ze niet te deren. En het zijn niet alleen de spelers op het veld die zich tot deze praktijken verlagen. Ook de trainers zijn er tegenwoordig niet vies van. Een trainer hoort zijn spelers klaar te stomen voor de komende wedstrijd en dient zich gedurende de match van elke commentaar te onthouden. Hij heeft gewoon het recht niet om zich, tijdens de match, op het veld te begeven om de scheidsrechter de huid vol te schelden wanneer die een, terechte of onterechte, beslissing neemt. Hij zou die energie beter gebruiken om zijn spelers op positieve wijze te benaderen.                            Heb ooit een trainer bezig gezien tijdens de trainingen van een ploeg in bevordering. Die deed niets dan brullen en tieren tegen de jongens. Hij vergat blijkbaar dat deze jongens er, bijna allemaal, een voltijdse dagtaak op hadden zitten. Kon het op de duur zelfs niet meer aanhoren en heb toen iemand uit het bestuur van de ploeg op aangesproken. Is het mede door mijn gesprek met dit bestuurslid of waren er andere, mij onbekende, redenen maar deze trainer heeft niet lang meer staan tieren en roepen op deze jongens. Nu is daar een andere trainer aan de slag en ik kan met een gerust gevoel zeggen dat de menselijke aanpak wel zijn vruchten heeft afgeworpen want ze zijn op het einde van vorige competitie mogen opgaan naar derde nationale.

Wat men vroeger als een ontspanning van de hardwerkende man uit de straat zag is  tegenwoordig dan ook nog alleen een dure geldkwestie geworden. Las ik deze ochtend toevallig in de krant dat een buitenlandse ploeg  naar ons land komt om er tegen een eersteklasser te spelen. Moet de kok van die buitenlandse spelers toch niet eerst hun hotel komen inspecteren. Elke speler moet aparte voeding krijgen en ze mogen geen frisdrank drinken. Het hotelpersoneel mag de spelers niet aanspreken. Deze laatsten moeten zich volledig op de komende match kunnen concentreren. Vandaar ook dat alle kranten geweerd worden. Zelfs mensen die reeds een kamer geboekt hadden worden vriendelijk maar dringend verzocht om hun kamer om te boeken. Dat men die mannen eens wat minder eieren onder hun achterste legt en dan zullen ze zich misschien weer herinneren wat de oorspronkelijke bedoeling van voetbal is.

Zal hier maar niet aan terugdenken wanneer ik de volgende keer naar een match van onze duivels kijk maar supporteren in de hoop dat ze winnen. Dan is mijn avond ook alweer geslaagd.


Over Bomma

Ik ben een goedlachse bomma, gelukkig gehuwd met Rene en heb twee schatten van kleinkinderen waarvan de oudste, na de scheiding van zijn ouders, permanent bij ons woont. Ben invalide maar mijn motto is en blijft optimist tot in de kist.
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s