Winkelen.

Graag wil ik het hier hebben over een bezigheid die we allemaal al eens moeten doen en dat is winkelen. Neen ik heb het hier niet over shoppen, ergens door een drukke winkelstraat flaneren of in een of ander groot winkelcomplex van de ene boetiek naar de andere gaan snuisteren. Ik wil het even met jullie hebben over, voor de meesten onder ons, de wekelijkse boodschappen die normaal gezien in een grootwarenhuis worden gedaan. Deze ochtend was het weer zover. Mijn schat en ik rijden naar een van de plaatselijke grootwarenhuizen hier in de buurt. Parkeren valt nog goed mee gezien de donderdag meestal niet zo een drukke dag is om te winkelen. Eens ik goed en wel in mijn rolstoel ben geïnstalleerd, sjeest mijn schat met mij tot aan de winkeldeur en geeft mij een duwtje met de woorden dat hij een winkelkar gaat halen. Een winkelkar is zo een handig ding waar je een muntje in een gleuf moet mikken om er eentje mee te kunnen nemen. En hier wringt hem het schoentje. Vaker dan ons lief is zien wij mensen die naar het grootwarenhuis komen met een kleine winkeltas, die dan zogenaamd maar een pruts nodig hebben. Bijgevolg vinden ze het niet nodig om een winkelkarretje mee naar binnen te nemen. Wanneer ze aan de kassa komen hebben ze niet alleen een overvolle tas maar ook nog eens de handen meer dan goedgevuld. Vandaag was dat ook het geval. Een dame komt met een goed gevulde kartonnen doos, die ze ergens in de winkel heeft gevonden, aan de kassa toe. Daar komt ze, nadat ze al haar aankopen netjes op de band heeft geplaatst, tot de constatatie dat ze olijfolie is vergeten. De dame verwittigt de kassierster en vertrekt terug door de winkel om de ontbrekende olijfolie bij te halen. of andere tassen ten strengste verboden zijn én het gebruik van een winkelkar verplicht is.  Lieve mensen, wanneer je komende keer naar het warenhuis om boodschappen gaat, wees dan even lief voor je medemens en neem een winkelkarretje mee naar binnen.

Groetjes van de bomma.

Over Bomma

Ik ben een goedlachse bomma, gelukkig gehuwd met Rene en heb twee schatten van kleinkinderen waarvan de oudste, na de scheiding van zijn ouders, permanent bij ons woont. Ben invalide maar mijn motto is en blijft optimist tot in de kist.
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s