Vijf madammen.

Daar zitten ze dan, vijf madammen aan een ronde tafel. Wat opvalt zijn de twee madammen in hun rolstoel. Ze vormen een gezellig groepje en zitten rustig samen te keuvelen. Het gaat over alledaagse dingen die ze gedurende de laatste weken hebben beleefd. Eentje vertelt over haar eerste vakantie die ze op hotel doorbracht. We hebben  allen goed gelachen  met haar smeuïge verhalen. Wanneer je ’s avonds doodmoe van de reis wil inchecken moet je geduld hebben alvorens iemand aan de balie verschijnt. Dan krijg je de sleutel van de kamer in handen gedrukt, moet een smalle trap op met je valiezen, een lift was er niet. De kamer was helemaal een ramp. Van spinnenwebben en spinnen aan he plafond over schimmel op de onderkant van de muren naar kartonnen bekertjes bij een waterkoker om u de rest te besparen. Enkel de lakens waren proper. Het was tenslotte ook een 3-sterren hotel. Hongerig togen we naar beneden om te  vragen of we nog wat eten mochten bestellen. Ah neen, dat gaat niet want onze kok is met verlof. Dus kregen we een pizza kaart onder de neus geduwd. Van ellende maar zelf op zoek gegaan naar een restaurantje maar oh pech, alles in het dorp gesloten, dus maar bij een Mc Donalds gaan eten. De volgende ochtend uitgecheckt en wat kilometers verderop een ander hotelletje gevonden dat zijn 3 sterren meer dan waard was. Enfin, toch een fijne vakantie gehad. Een van de rolstoel gebonden madammen was even aan het wegdromen en de anderen schoten met zijn allen in een lach. Ze is al aan het schrijven voor haar blog weerklonk het in koor. Zo ging het gezellig door. De madammen bestelden allen een menu dat blijkbaar goed in de smaak viel. Na het dessert werd er ook nog koffie geserveerd. Ieder van hen had kunnen bijpraten en ze besloten bij het huiswaarts keren om snel weer eens samen aan de ronde tafel te gaan zitten. Verhalen om te vertellen hebben de madammen immers nog in overvloed.

 

Groetjes van de bomma.

Over Bomma

Ik ben een goedlachse bomma, gelukkig gehuwd met Rene en heb twee schatten van kleinkinderen waarvan de oudste, na de scheiding van zijn ouders, permanent bij ons woont. Ben invalide maar mijn motto is en blijft optimist tot in de kist.
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

4 reacties op Vijf madammen.

  1. verbraeken karin zegt:

    echt wel een fijne namiddag gehad met de 5 madamme gaan we snel weer overdoen hoor en kijken al uit naar het volgend schrijven xxx

    Like

    • Bomma zegt:

      Bedankt Karin voor je fijne reactie op mijn verhaal. Zeker weten dat de madammen dit nog zullen overdoen. Je kan ook mijn andere verhalen lezen en ervan genieten. Groetjes en tot eerstdaags.

      Like

  2. Christa Hesemans zegt:

    Echt genoten van je verhaal!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s