Voetbalavond.

Allee, gisteren was het nog eens voetbalavond. Althans, zo had ik het me toch voorgesteld. Zo rustig in mijn zetel, een natje en een droogje bij de hand en lekker naar de heenmatch tussen A.A. Gent  en Wolfsburg kijken. Natuurlijk zaten mijn twee mannen ook in hun zetel en supporterden mee. Alhoewel, supporteren was een groot woord. Onze kleinzoon lag lekker languit met zijn smartphone in de hand en mijn schat kon zijn mond nu eens geen moment houden. Wat een uitleg ik daar te horen kreeg, niet te geloven. De commentator van dienst was er niets tegen. Het begon al met woorden als potteke stamp. Plots had hij het gevonden en begon tegen onze kleinzoon uit te leggen. Als Wolfsburg deze match wint krijgen ze allemaal een Volkswagen. Waarom, vroeg onze jongste. Omdat de fabriek van Volkswagen in Wolfsburg ligt maar er steekt wel nog geen motor in hun auto. Waarom niet was de weervraag. Wel zei mijn schat, als ze de terugronde winnen, krijgen ze die erbij. Natuurlijks was het lachen geblazen. Volg nu op deze manier maar eens op uw gemakske een voetbalmatch. Alleen, er volgden nog een paar pottekes stamp en toen was ik aan de beurt. Zeg schat, die Kums kan geen goei match spelen hoor. En waarom niet vroeg ik doodernstig, niet wetende wat de reden zou kunnen zijn dat die mens niet goed kon spelen. Wel zei mijn schat toen, die heeft maar één schoen. Huh? Hij had daarnet, toen ik hem tegen die bal zag stampen toch twee schoenen aan? Ja maar, hij heeft maar één gouden schoen gekregen en kan nu dus niet goed spelen. Daar heeft hij twee gouden schoenen voor nodig. Hoef er niet bij te vertellen dat er hier eentje plat lag van het lachen. Even nadien volgt er dan nog zo een knullig tegendoelpunt en het was minutelijk half time. Tijd om onze biebak op te zoeken want van de rest van de match zou ik toch weer niet veel zien. Vanmorgen heb ik dan de uitslag  in de krant gelezen. Ze hebben de wedstrijd met 2- 3 verloren. Hopelijk doen ze het in de terugwedstrijd beter en kunnen ze alsnog winnen.

 

Groetjes van de bomma.

 

Over Bomma

Ik ben een goedlachse bomma, gelukkig gehuwd met Rene en heb twee schatten van kleinkinderen waarvan de oudste, na de scheiding van zijn ouders, permanent bij ons woont. Ben invalide maar mijn motto is en blijft optimist tot in de kist.
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s