Straffe hulp.

Rikske, een krasse jonge kerel van 82 lentes is onze buurman op de camping. Hij heeft heel zijn leven bomen gezaagd. Vroeger als zelfstandige en nu als helper van zijn zoon die de zaak heeft overgenomen. Wanneer hij buiten is heeft hij altijd het een of ander klusje op te knappen. Aan verhalen vertellen heeft hij ook geen gebrek, altijd weet hij je wel met het een of ander je aandacht te houden. Zo ook vorige week. Rikske was in zijn kleine siertuintje wat onkruid aan het wieden toen hij mijn schat gewaar werd.  De twee geraakten aan de praat en Rikske haalde weer een leuke anekdote naar boven die ik jullie niet wil onthouden.

Op de camping staan heel wat bomen, sommige soms gevaarlijk dicht naast een caravan of voortent. Op zekere dag had de eigenaar van onze camping Rikske aangesproken want er moest vlakbij een tamelijk hoge boom die gevaarlijk scheef stond worden gerooid. Ze kwamen overeen dat Rikske een van de volgende dagen de klus wel zou klaren. ’s Avonds kwamen de buren al eens rondwandelen en er werd dan over het een en ander gepraat, ook over de bewuste boom. Ja had Rikske gezegd, de baas heeft mij gevraagd om die boom te rooien maar mijn zoon heeft pas volgende week tijd om te komen helpen. Ge moet uw zoon daar niet voor ambeteren zei plots Theo, een medekampeerder, ik kan toch ook wel even helpen. Je zegt maar wat ik moet doen. Wel, zei Rikske, ik maak daar boven in de boom een touw vast en jij moet niet meer doen dan dit touw strak houden terwijl ik de boom omzaag. Zo kan hij niet op die caravan vallen. Er werd afgesproken dat ze ’s anderendaags aan de slag zouden gaan. De volgende morgen stonden er natuurlijk al enkele kijklustigen klaar. Het gebeurde immers niet elke dag dat er een gevaarlijk scheef hangende boom geveld werd. Rikske plaatste vol vertrouwen een lange ladder tegen de boom en bevestigde op zekere hoogte het touw. Hij zette de ladder weer aan de kant en startte zijn zaag. Theo nam het touw ter hand en trok het strak zodat Rikske de boom kon omzagen. Alles verliep vlot tot Theo een zacht gekraak hoorde. Van de schrik liet hij het strakke touw los en liep zo snel zijn benen hem konden dragen weg. Voor Rikske was het ondertussen te laat om nog naar het touw te grijpen want de boom was intussen ook beginnen vallen. De boom viel ……….. pal naast de caravan. Theo heeft nooit meer aangeboden om te helpen bij het vellen van een boom maar liet dit wijselijk aan anderen over. Voor Rikske was de klus geklaard en hij hield er een leuk verhaal aan over dat hij nog vaak heeft kunnen vertellen

 

Groetjes van de bomma..

Over Bomma

Ik ben een goedlachse bomma, gelukkig gehuwd met Rene en heb twee schatten van kleinkinderen waarvan de oudste, na de scheiding van zijn ouders, permanent bij ons woont. Ben invalide maar mijn motto is en blijft optimist tot in de kist.
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s