Schooltijd.

Na veel moeite en hulp, met nog meer hulp van zijn gon-begeleidster waarbij er geen andere oplossing uit de bus kwam hadden we besloten onze kleinzoon toch van school en richting te veranderen. We hadden er de nodige vragen bij maar eens de knoop doorgehakt viel er gelijk een last van onze schouders.

Drie lange jaren heeft Jo moedig de richting humane wetenschappen gevolgd. Het was zwaar, soms wel heel zwaar. Zijn autismestoornis maakte het voor hem er niet eenvoudiger op. Zijn oude school was op een boogscheut van thuis, nu moet hij met de lijnbus naar school. Een hele uitdaging voor Jo.

Nu zijn we al goed twee weken verder en ik stelde me meermaals de vraag waarom ik dit toch niet eerder heb gedaan. Van de eerste dag is hij op zijn nieuwe school heel goed opgevangen door de medeleerlingen uit zijn klas. Er werd een Facebookgroep opgericht en hij hoorde er onmiddellijk bij. Medeleerlingen hadden wel gemerkt dat Jo nogal een stille en rustige jongen was die zich gemakkelijk van de groep terugtrok. Sommigen stelden zich daar vragen bij. Tot begin deze week Jo de sprong in het diepe heeft gewaagd en iedereen op de groep van zijn autismestoornis op de hoogte bracht. De reacties die daarop volgden waren van fijn dat je het ons vertelt of moedig van jou om het te vertellen enz… Bedankt allemaal zou ik dan zeggen want op zijn vorige school werd dit niet zo makkelijk aanvaard.

De leerkrachten waren reeds, dank zij Ellen, zijn vroegere gon-begeleidster op de hoogte gebracht van de problematiek die Jo heeft. Zij doen alles wat in hun macht ligt opdat Jo de lessen begrijpt en in de klas mee kan. Als een van de klasgenoten merkt dat Jo het ergens moeilijk mee heeft kan hij ook steeds op hun rekenen.

Wij zien hier een tiener die met de dag meer en meer open bloeit en zich volledig op zijn studies concentreert. Dit dank zij een beetje goede wil en medewerking van andere mensen.  Deze jongeren hebben allemaal het hart op de juiste plaats en zorgen er voor dat er later nog een wereld is waar het goed om leven is.

 

Groetjes van de bomma.

 

 

Over Bomma

Ik ben een goedlachse bomma, gelukkig gehuwd met Rene en heb twee schatten van kleinkinderen waarvan de oudste, na de scheiding van zijn ouders, permanent bij ons woont. Ben invalide maar mijn motto is en blijft optimist tot in de kist.
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s