Splash.

Drie maal in de week ga ik langs bij mijn kinesiste omwille van vochtophoping in mijn benen die op geen enkele andere wijze te verwijderen is. Dus behandelt de kinesiste mij telkens voor lymfe drainage. Daar ik niet van de slanke lijn ben heeft ze haar tijd goed nodig om de behandeling tot een goed eind te brengen. Daar ik reeds meerdere jaren bij deze kinesiste kom kent ze mij al wel vrij goed en er word ook regelmatig iets persoonlijks verteld. Samen lachen we ook heel wat af. Zo ook vorige week. Normaal blijven onze verhalen tussen ons maar dit keer kon ik het niet laten, het is een veel te grappig gebeuren dat ik jullie niet wil onthouden.

Karine had ’s avonds vroeger gedaan dan haar collega-echtgenoot en profiteerde van het mooie weer om de ramen aan de buitenzijde te gaan poetsen. Gezien het een praktijkruimte annex woning betreft zijn er wel wat ramen die om een poetsbeurt vroegen. Dus, Karine had goed haar handen vol en geruime tijd later was ze moe maar voldaan toen ze haar trapladdertje weer in de berging plaatste. Ze wilde net haar emmers met water omspoelen toen ze er aan dacht dat er op de andere zijgevel van het huis nog een raampje stond dat ze vergeten te poetsen was. Met een zucht haalde ze het trapladdertje  weer naar buiten en trok naar het bewuste raampje.  Hoe het gebeurde weet ze nog steeds niet. Gewoonlijk staan de emmers met water en sop aan de andere kant van het treetje. Ze poetste vol ijver het bewuste raampje en stapt een trede naar bededen, nog eentje en nog……splach! Met haar linker voet stapt ze recht in haar emmer met sop. Haar mooie krullenbol gaat vliegensvlug van links naar rechts. Oef, niemand heeft iets gezien. Snel pakt Karine het trapladdertje en de bewuste emmer en verdwijnt terug naar de achterzijde van het huis alwaar de berging zich bevind. Het soppende geluid van haar natte voet en de droge slipper aan de andere voet gaf een gek geluid. Karine was er helemaal het hart van in maar kon nadien toch nog lachen met het voorval. Ze kijkt in het vervolg wel uit waar ze haar emmers plaatst als ze de ramen een sopje wil geven.

 

Groetjes van de bomma.

 

 

Over Bomma

Ik ben een goedlachse bomma, gelukkig gehuwd met Rene en heb twee schatten van kleinkinderen waarvan de oudste, na de scheiding van zijn ouders, permanent bij ons woont. Ben invalide maar mijn motto is en blijft optimist tot in de kist.
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s