voedselallergie.

Hoe vaak hoor je niet zeggen dat deze of gene allergisch is voor bepaalde voedingsstoffen en dus allerlei moet mijden. Vaak stel ik mij de vraag of dit nu aan de mensen zelf ligt of aan de industriële bereiding van vele producten die een voedingsallergie teweeg brengt.

Heb mijn moeder vroeger vaak verhalen uit haar kindertijd horen vertellen. Toen was er in het geen sprake van voedselallergie in de brede zin van het woord. Moeder was de middelste in een gezin van zeven en was een echte kwajongen. Ze kroop samen met haar broers en zussen mee over de hoge afsluiting in de boomgaard van de boer uit het naburige dorp om er een onbespoten appel of peer te plukken. Er was toen geen sprake om eerst naar de bewuste boer te gaan en vriendelijk te vragen of ze een appel of peer mochten gaan plukken. Ze deden het liever in het geniep, goed wetende dat de boer ergens in de buurt rondliep en dan zogezegd achter hen aan te gaan. In de vakantie gingen ze in de nabijgelegen beemden spelen. Ze trokken ergens een prei uit het veld, raapten een overgebleven aardappel, plukten een blaadje selderij en vonden na het rooien van de groenten nog enkele verse groenten die waren blijven liggen . Ze schepten met een oude verroeste kasserol die ze bij de oud-ijzerhandelaar hadden gekregen, water uit de beek en kookten hun soep op een gestookt vuurtje . Zout of kruiden behoefde niemand. De pure smaak van de groenten was voldoende Toen de soep klaar was hoefde ze niet door ene passe-vit en van een mixer was zeker geen sprake. Niets smakelijker dan een lekker dikke soep met stukken groenten die je een voldaan gevoel bezorgden. De zelf gekookte soep was snel leeggegeten en de kinderen werden nooit ziek. Dan stel ik mij vaak de vraag wat er tegenwoordig met onze voeding aan de hand is. Word ons voedsel nu zodanig gemanipuleerd zodat vele mensen van bij de geboorte ergens een intolerantie voor ontwikkelen? Was het vroeger dan allemaal zoveel beter dan nu of is dit alleen maar praat van de mensen? Het heeft wel stof tot nadenken.

Groetjes van de bomma.

Over Bomma

Ik ben een goedlachse bomma, gelukkig gehuwd met Rene en heb twee schatten van kleinkinderen waarvan de oudste, na de scheiding van zijn ouders, permanent bij ons woont. Ben invalide maar mijn motto is en blijft optimist tot in de kist.
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s