Het zijn de kleine dingen.

Mensen die het vaak moeilijk hebben zijn dikwijls op zoek naar het grote geluk. Ze beseffen vaak niet dat ze dat “grote geluk” zelf al in handen hebben. Ten eerste is gezond zijn een van de belangrijkste dingen om gelukkig te kunnen of mogen zijn. Dat beseffen heel wat mensen pas als ze ergens een beperking krijgen omwille van gezondheidsredenen.

Verder zit geluk hem in alle kleine dagdagelijkse dingen. Vaak is een complimentje geven of krijgen al voldoende om iemands dag goed te maken. Het geeft twee mensen een goed gevoel waardoor men zich toch gelukkiger gaat voelen.

Het feit is dat onze samenleving te snel verandert en mensen vaak tegen het asociale af leven. Mensen vereenzamen en dat is niet nodig. Het is niet omdat je buur niets zegt dat jij hem niet mag aanspreken. Het vraagt alleen een kleine inspanning die dikwijls tot een hele fijne burenvriendschap leid. Niet iedereen heeft kinderen in de buurt wonen om dagelijks bij hun ouders langs te gaan. Een goede buur kan dan een grote hulp zijn. Al is het maar om af en toe een praatje te maken of eventueel hulp te bieden bij kleine noden.

Zo hebben wij gedurende zeker twintig jaar een buurvrouw gehad die weduwe was. Haar enige zoon had het druk en kon zich niet elk moment vrijmaken om voor zijn moeder te zorgen, ook al deed hij wel zijn best om er voor haar te zijn. De schoondochter was een schat van een vrouw die er altijd was voor haar schoonmoeder maar ze kon er geen goed voor doen. Toen wij er pas gingen wonen heb ik gewacht tot ze in haar voortuintje aan het wieden was en heb haar aangesproken. Ik vertelde haar dat wij het huis langs haar gekocht hadden en dus haar nieuwe buren waren. Ze heeft me uitgenodigd op een tas koffie en ik mag zeggen dat ik me geen betere buurvrouw kon voorstellen. Ik moest wekelijks bij haar langsgaan voor een koffieklets en als ze mij een dag niet had gezien hing ze aan de telefoon om te vragen of ik ziek was. Buurvrouw is spijtig genoeg op gezegende leeftijd heen gegaan. Er zijn nieuwe buren gekomen maar tot grote spijt ken ik zelfs niet eens hun naam. Wanneer ik ze zie wuif ik even en dan wuiven zij terug maar tot een goede babbel is het nog niet van mogen komen.

Toch zijn er vaak nog mensen die het geluk in de kleine dingen des levens weten te vinden en dat delen met andere medemensen. Soms is het gewoon ergens in een winkel dat iemand je hulp aanbied of een praatje komt slaan. Soms beseffen we niet dat diegene die ons aanspreekt misschien eenzaam is en op deze manier wat aandacht krijgt. Door een beetje van onze, vaak schaarse tijd aan die mensen te schenken krijgen we er zelf een goed gevoel door en hebben we iemand gelukkig gemaakt.

Laat ons daar eens wat vaker aan denken wanneer iemand om hulp of een praatje verlegen zit. Het kan op een dag ook jou overkomen.

Groetjes van de bomma.

Over Bomma

Ik ben een goedlachse bomma, gelukkig gehuwd met Rene en heb twee schatten van kleinkinderen waarvan de oudste, na de scheiding van zijn ouders, permanent bij ons woont. Ben invalide maar mijn motto is en blijft optimist tot in de kist.
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

2 reacties op Het zijn de kleine dingen.

  1. Christa Hesemans zegt:

    Maar al te waar wat je hier schrijft Nelly. Ook ik maak mij wel eens schuldig hieraan. Groetjes, Christa!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s