leven in vrijheid.

Daar waar mijn wieg stond, daar ben ik letterlijk geboren. Ik kwam ter wereld in mijn ouderlijk huis. In die jaren was het nog de gewoonte dat de vroedvrouw aan huis kwam om de geboorte bij te staan. Mijn ouders kwamen beiden uit verschillende taalgebieden in ons kleine landje. De hele buurt keek uit naar mijn komst en was trots dat er een nieuwe telg in de straat geboren werd.

Toen ik enkele jaren later naar het lager onderwijs kon was ik trots om tweetalig te zijn. Ik leerde er heel veel dingen en vooral onze Belgische geschiedenis vond ik super interessant. Zo leerde ik dat ons land pas in 1835 is ontstaan. Het land op zich is een stukje van verschillende grootmachten dat werd samengevoegd tot wat het nu is. Over politiek ga ik me niet uitspreken, daar heeft ieder zijn eigen mening over.

Wat ik in al die jaren geleerd heb is dat wij het hier nog zo slecht niet hebben maar dat wij onze ogen eens moeten openen en ons gezond verstand gebruiken. We leven samen met bijna elf miljoen mensen. Allemaal mensen met een verschillende achtergrond, afkomst, religie en ga zo maar verder. ieder heeft in ons land recht op vrije meningsuiting. Onze sociale voorzieningen zijn ook heel goed. Het kan natuurlijk altijd allemaal anders of beter. Toch zou ik aan de klagers willen vragen om ook eens in eigen boezem te kijken.

We zijn om te beginnen allemaal zonder iets in onze handjes ter wereld gekomen. Niemand van ons heeft het geluk gehad zijn of haar wieg te kunnen kiezen. We leven samen met een hele hoop verschillende nationaliteiten. Dit betekent ook heel veel verschillende opvattingen, zowel politiek als religieus. Waarom doen we met zijn allen, zonder onderscheid, dan ook eens geen kleine inspanning en hebben respect voor ieders mening, religie of waarden.

We leven in een land waar het zo goed kan zijn om in te wonen. Hoe goed, dat bepalen we voor een groot deel zelf. Vriendelijkheid en respect kosten niets, ze zijn gratis. Als een medemens in nood verkeert is hulp bieden vaak niet zo een grote opoffering. Het vraagt gewoon even wat moeite om die hulp te willen bieden. De ene mens heeft vaak wat meer geluk in het leven dan de andere. Door het goede voorbeeld te geven stimuleren we elkaar om er voor te gaan. Niemand word van tegenslag gespaard. Alleen komt het bij de ene gemakkelijker tot uiting dan bij de andere. Moeten diegenen die langer gespaard blijven zich dan verheven voelen boven de anderen? Wanneer wij van onze aardse rijkdom ontdaan worden blijft er voor ieder niets anders over dan ons naakte lichaam zonder meer, laat ons dat niet vergeten. Het is voor velen de innerlijke rijkdom die overheerst en het geluk bepaalt.

Wanneer respect voor waarden en normen van onze naasten als normaal ervaren worden zal het, ook in de toekomst, in ons landje goed om leven blijven.

Onze kinderen en kleinkinderen moeten ook nog een toekomst hebben en een land waar het goed is en waar iedereen gelukkig zijn mag. Laat ons daar met zijn allen aan werken.

 

Groetjes van de bomma.

Over Bomma

Ik ben een goedlachse bomma, gelukkig gehuwd met Rene en heb twee schatten van kleinkinderen waarvan de oudste, na de scheiding van zijn ouders, permanent bij ons woont. Ben invalide maar mijn motto is en blijft optimist tot in de kist.
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s