Corona.

Door het coronavirus dat overal ronddwaalt is mijn lieve echtgenote gedwongen om voorlopig aan huis gekluisterd te blijven. Haar gezondheid gaat mij immers nauw aan het hart. Deze ochtend stond ik er alzo alleen voor om boodschappen te doen. Ik kreeg twee briefjes mee zodat ik het nodige kon halen om de komende dagen door te krijgen. Ik ga gewoonlijk samen met de bomma om boodschappen, vandaar de briefjes. Zou anders mij kar vullen met alleen koekjes en ander lekkers kreeg ik te horen.

Vol goede moed vertrek ik naar de supermarkt. Daar aangekomen parkeer ik onze camionette en moet reeds een rij passeren om aan een winkelkar te kunnen geraken. Ondanks het vroege uur stond er reeds een lange rij wachtenden en het was er, buitengewoon stil. Dit ben ik niet gewoon in onze supermarkt. Ik schuif achter in de rij aan en na een paar minuten vraag ik aan de dame voor mij of ik wel aan de supermarkt sta. Ja hoor meneer, waarom? Ja, het is hier zo stil dat ik even vreesde bij de begrafenisondernemer toegekomen te zijn. Dit ontlokte aan verschillende wachtenden een min of meer hartelijke lach. Sommigen bekeken mij met een air van: wat zegt die hier nu. Het is toch niet omdat mensen een beetje op hun gezondheid en die van hun medemensen moeten letten dat er geen goede morgen af kan dacht ik bij mezelf.

Eens mijn boodschappen in de supermarkt gedaan waren begaf ik mij naar onze vaste slagerswinkel. Daar toegekomen hing er een A 4tje aan de deur met in grote letters de vraag om maximum met vier personen gelijker tijd in de winkel te komen. Ik telde en er stonden reeds vier klanten in de winkel. Dus buiten rustig mijn beurt afgewacht en van zodra er een klant naar buiten kwam kon ik met mijn tweede briefje naar binnen om het nodige te kopen. Eens ik binnen was keek ik eens rond en zei toen tegen de verkoopster dat ze blij mocht zijn dat ik kan tellen. Ah ja meneer, waarom? De verkoopster kent mij wel maar is niet gewoon om me alleen te zien komen winkelen, vandaar dan ook haar reactie. Ah ja, zeg ik, anders stond hier misschien wel meer volk en dan hadden we een probleem. Wederom een hartelijke lach. Mijn bestelling werd vlot klaargemaakt en ik kon met een goed gevoel weer huiswaarts keren. Daar aangekomen vertelde ik mijn wedervaren en mijn schat kon er ook eens goed om lachen. Mijn dag is weer goed want het coronavirus krijgt ons niet klein. Met een vriendelijk woord vermag men al heel veel en een glimlach maakt voor velen de dag weer zonniger.

En om af te sluiten,

groetjes van de bompa.

 

Over Bomma

Ik ben een goedlachse bomma, gelukkig gehuwd met Rene en heb twee schatten van kleinkinderen waarvan de oudste, na de scheiding van zijn ouders, permanent bij ons woont. Ben invalide maar mijn motto is en blijft optimist tot in de kist.
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s